«

»

Wat een succes!

Lieve mensen allemaal,

Voordat je het weet is het zaterdag, slot van het verhaal.
Alle attributen zijn weer weg, de tuin is kaal.
Het einde van ons sprookje is daar.
Althans, dan praat ik over dit jaar.
Het was druk en velen waren in de weer. Daardoor vloog de tijd voorbij, elke dag weer.
De speurtocht zat goed in elkaar.
En de tosti’s werden gelukkig gaar.
Met ketchup, kaas en brood.
Een ieder die proefde, genoot.
Ook de poffertjes deden het goed.
Opgewarmd met liefde en soms zelfs met spoed.

Goed voor de inkomsten mag je wel zeggen.
Zodat we er niks op hoeven toe te leggen. Nog veel meer activiteiten werden gedaan.
Want ook bij de ingang moest mankracht staan.
Ik zag vele vrijwilligers met zweet op hun rug.
Voor allerlei klusjes liepen ze heen en weer terug.
De boot werd gevaren door menig kapitein.
Iedereen mocht mee, groot of klein.
Wel moesten ze eerst een liedje zingen.
Onder begeleiding van een accordeon werd dat swingen.
Diploma A of B was belangrijk welteverstaan.
Anders moesten de kids een zwemvest aan.
Verder hoorde ik wensen en een verdwaalde toverspreuk.
Alles voor de kinderen, wat was het leuk.
De ezel balkte en poepte goud.
De kabouters waste, ook al waren ze oud. Vlinders fladderden rond de waterval.
De zeemeermin zwom in het meer en zat soms aan de wal.
De reus die sliep duizend en een nacht.
De wolf van Roodkapje hield de wacht.
Bij Alice was iedereen onjarig, zoals dat gaat.
En water kwam uit de theepot voor de vaat.
Pluk was er met zijn wagen die ging heen en weer.
De Krullevaar legde een ei en dat deed niet eens zeer.
De mooiste vis zwom in de put.
En Pinokkio had de hele week genoeg fut.
Piraten stoeiden met bussen en een bal.
Gouden eieren waren er ook, niks was mal.
Roodkapje zong en huppelde door het woud.
De wolf ving haar en vrat haar op als een kippenbout.
In de waterlelies danste elfjes rond.
Het enge bos was voor het hart niet zo gezond.
Het elfenvolk mogen we zeker niet vergeten.
En met de giraffe kon je klein en groot meten.
Dikkertje Dap was ook van de partij.
Rode laarsjes hoorde daarbij.
Limonade hoorde in een miniservies thuis.
En er was poppenkast met een muis.
De put werd gevuld met vele wensen.
De schat werd gevonden door allemaal mensen.
Met veel bewondering voor iedereen van de tuin.
Besluit ik mijn rijm en krijgen we allemaal een pluim.
Voor al het harde werken neem ik mijn heksenhoed af.
Bedank ik met deze rijm de hele staf.
En ik hoop dat ik nog vele jaren.
Met de sprookjes mee mag varen.
Zodat we vele kinderen, ouders en anderen.
Voor een dagje in een sprookje kunnen veranderen.
Anita Boots, alias de vertelheks.

Sprookjestuin vrijwilligers